کاشت دندان ؛ بهترین درمان برای دندان از دست رفته چیست؟

 

اصطلاحاتی مانند کاشت دندان یا کاشت ایمپلنت که بدرست یا نادرست در سطح جامعه مصطلح شده یک روش درمانی است که یک پیچ از جنس الیاژ تیتانیوم داخل استخوان فک قرار داده می شود سلول های استخوان فک به داخل خلل و فرج پیچ نفوذ می کند و یک چسبندگی بین استخوان و پایه ایمپلنت دندان ایجاد می شود و به اصطلاح پیوند یا استواینتگریشن ایجاد می گردد شاید به نتیجه رسیدن این روش درمانی چند دهه طول کشید. برای اینکه یک روش علمی به مرحله استفاده در انسان برسد نیاز به کارهای آزمایشگاهی و مطالعات روی نمونه های حیوانی است از دهه 1980 میلادی ایمپلنت دندان بعنوان یک روش معمول در درمان نواحی بی دندانی استفاده می شود متاسفانه در تبلیغات فضای مجازی اطلاعات نادرستی مانند ایجاد سرطان ، عفونت فکی ، آسیب به دندانهای مجاور و اخیرا در یک صفحه اینستاگرام افزایش غلظت خون و ریسک سکته مغزی ذکر شده بود شاید برای افراد شاغل در سیستم سلامت این مطالب خنده دار باشد ولی متاسفانه افرادی در جامعه وجود دارند که به این مطالب بدون پشتوانه علمی اعتماد و باور دارند باید توجه داشت که علم تجربی ازقرن هیجدهم میلادی بتدریج پیشرفت کرده و قرن نوزده و بیست علم با سرعت و جهش چند برابری درهای جدیدی برای نسل بشر گشود. علم تجربی و بخصوص علم پزشکی مبتنی بر شواهد بوده و تجربه بیش از چهل سال استفاده از ایمپلنت دندان تاکنون هیچکدام از عوارض ذکر شده را نشان نداده است.

برگردیم به قسمت اول مطلب که چه راههایی برای از دست دادن یک یا چند دندان داریم روش سنتی که شاید بیست سال گذشته مرسوم بود در مواردیکه در قسمت جلو و عقب دندان شخص وجود داشت تراش آن دندانها و گذاشتن روکش و ایجاد پل یا بریج روی ناحیه بی دندانی بود. از معایب این روش تراش دندانهای سالم ، تحلیل تدریجی استخوان و عمر کم ان بود که خرابی تدریجی دندانهای پایه را بدنبال داشت.اگر چند دندان یا همه دندانها هم از دست می رفت از پروتزهای متحرک استفاده می شد که متحرک بودن مشکل در غذا خوردن و تحلیل استخوان فک و تغییر چهره به علت از دست دادن ساپورت بافت نرم و تجمع قارچ و میکروب زیر پروتز از عوارض ان بود. ایمپلنت دندانی با رفع مشکلات ذکر شده یک دریچه نوین برای جامعه بشری گشود شاید پنجاه سال پیش اینکه جای دندان کشیده شده بتوان دندان کاشت قابل باور نبود.