ایمپلنت ؛ مقایسه ایمپلنت و دندان از لحاظ شاخص های پریودنتال

ایمپلنت ؛ مقایسه ایمپلنت و دندان از لحاظ شاخص های پریودنتال

مقایسه ایمپلنت و دندان از لحاظ شاخص های پریودنتال :

از آنجا که ایمپلنت و دندان هر دو داخل استخوان قرار دارند و هر دو میتوانند به عنوان پایه ای برای پروتزهای ثابت عمل کنند ، از نظر برخی می توان شاخص های سلامت دندان و بافت اطراف آن (بافت های پریودنتال ) را برای سلامت ایمپلنت نیز در نظر گرفت . اما برخی دیگر به تفاوت های موجود بین ایمپلنت و دندان در اتصال آن ها هم به استخوان و هم به بافت نرم اطزاف اشاره می کنند و معتقدند شاخص های سلامت این دو بر یکدیگر منطبق نیست.

در این مقاله با عنوان مقایسه ایمپلنت و دندان از لحاظ شاخص های پریودنتال میپردازیم .

مقایسه بافت های اطراف دندان طبیعی و ایمپلنت

اگرچه در ظاهر این دو شباهت هایی را از لحاظ اتصال در سطح بافت سخت و بافت نرم از خود نشان می دهند ولی می توان برخی تفاوت ها را برای آنان برشمرد :

1- وجود PDL :

شاید مهم ترین این تفاوت ها به ناحیه اتصال دندان و ایمپلنت با استخوان باز می گردد که در اتصال دندان با استخوان یک بافت قابل ارتجاع به نام PDL وجود دارد ، درحالی که در محل اتصال ایمپلنت با استخوان چنین ناحیه ای وجود ندارد. بسیاری از تفاوت های ایمپلنت و دندان در سطح بیومکانیک و فانکشنال به همین موضوع باز می گردد.

2- عمق پروبینگ :

در صورتی که پروب پریودنتال وارد سالکوس یا پاکت اطراف ایمپلنت شود ، نوک پروب به مجاورت سطح استخوان نفوذ خواهد کرد . این مسئله حتی در صورت سلامت و موفقیت کامل ایمپلنت هم میتواند رخ دهد و علت آن را فقدان نفوذ الیاف بافت همبندی به سطح ایمپلنت می دانند . عمق پاکت یا نفوذ بیشتر پروب نشان دهنده ضخامت موکوپریوستی است که اباتمنت از آن خارج شده نه از دست رفتن چسبندگی . جهت ارزیابی مقدار از دست رفتن چسبندگی ، کلینیسین باید مقادیر عمق پاکت را نسبت به یک نقطه مرجع ثابت محاسبه کند و آن را در طول زمان پیگیری می نماید .

3- حرکت جبرانی دندان ها :

عدم وجود PDL باعث می شود که هیچ اتصال قابل انعطافی بین ایمپلنت و استخوان وجود نداشته باشد ، در نتیجه هر ناهماهنگی اکلوزالی بازتابی در محل اتصال ایمپلنت به استخوان خواهد داشت . در حقیقت ایمپلنت نمی تواند نیروها و تداخلات اکلوزالی را با پدیده هایی چون اینتروژن و یا مهاجرت جبران کند و اغلب این نیروها در صورت شدت خود را به صورت تحلیل در استخوان و یا شکستگی اجزا ایمپلنت و اباتمنت نشان می دهد .

این مقاله ادامه خواهد داشت .